τα νέα μας

17 May 2016
30η Επέτειος των Yamaha WaveRunner

Από το 1986, η Yamaha πρωτοπορεί παγκοσμίως στις εξελίξεις και την ανάπτυξη της σύγχρονης αγοράς προσωπικών σκαφών.

Μέσω ενός συνεχούς προγράμματος πρωτοποριακού σχεδιασμού και κατασκευαστικής καινοτομίας, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση της τελευταίας λέξης της τεχνολογίας στους τομείς της ηλεκτρονικής και των κινητήρων, η Yamaha δημιούργησε την εκπληκτική σειρά σκαφών WaveRunner – αναμφίβολα έναν από τους πιο συναρπαστικούς και απολαυστικούς τρόπους να χαρεί κανείς το υγρό στοιχείο.

Είμαστε πολύ υπερήφανοι που γιορτάζουμε 30 έτη επιτευγμάτων σε αυτήν τη μοναδική αγορά – και, φυσικά, θα συνεχίσουμε με την ίδια ορμή στον δρόμο της έρευνας και της ανάπτυξης. Γιατί δεν μένουμε ποτέ ικανοποιημένοι.

Γνωρίστε τον «Πατέρα του WaveRunner»

Ένας άνθρωπος που δεν μένει ποτέ ικανοποιημένος –ούτε καν τώρα– ήταν αυτός που ξεκίνησε την επιτυχημένη ιστορία του WaveRunner. Ως επικεφαλής σχεδιαστής σκαφών και οχημάτων θαλάσσης, επινόησε όχι μόνο τον πρώτο παγκοσμίως τύπο ατομικού σκάφους (PWC) με κάθισμα, αλλά και το δικινητήριο Jet Boat της εταιρείας. Το όνομά του είναι Neil Kobayashi.

Η ιστορία του WaveRunner είναι γοητευτική, ειδικά όπως την έζησε ο άνθρωπος που, το μακρινό 1986, ήταν Διευθυντής Ανάπτυξης της εταιρείας. Χάρη στη μεγάλη του συνεισφορά και την αφοσίωσή του στην ανάπτυξη αυτών των προϊόντων, είναι γνωστός σε ολόκληρη τη Yamaha ως ο «Πατέρας του WaveRunner».

Ας ακούσουμε, λοιπόν, την ιστορία αυτή με τα δικά του λόγια…

Ο άνθρωπος, το υγρό στοιχείο και το περιβάλλον σε αρμονίαWR_30thAnniversary
Τα πρώτα μικρά PWC κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του 1970 στις ΗΠΑ και ήταν σχεδιασμένα για έναν μόνο αναβάτη. Ήταν, επίσης, αρκετά δύσκολο να ελεγχθούν και δεν μπορούσαν όλοι να μάθουν πώς να τα χειρίζονται. Το 1986, προκειμένου να προσφέρει ένα PWC που θα μπορούσαν να οδηγήσουν και να χαρούν περισσότεροι άνθρωποι με ευκολία και αυτοπεποίθηση, η Yamaha παρουσίασε το πρώτο στον κόσμο PWC για δύο αναβάτες – ένα σκάφος που αναπτύχθηκε με κύρια χαρακτηριστικά την αξιοπιστία, την ευχάριστη χρήση και τη λειτουργικότητα. Να πώς θυμάται ο Neil Kobayashi την πορεία που οδήγησε στην κυκλοφορία αυτού του πρώτου επαναστατικού οχήματος, του WaveRunner.
«Για μένα, όλα ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 στο Σόναν»
Εργαζόμουν στο Σόναν, που ήταν το επίκεντρο της βιομηχανίας σκαφών αναψυχής στην Ιαπωνία κατά τη δεκαετία του 1970. Εκείνη την εποχή, καθώς τα μικρά σκάφη δεν χρειαζόταν να διαθέτουν άδεια ή πιστοποίηση, οι άνθρωποι μπορούσαν να χαρούν το υγρό στοιχείο όπως ήθελαν, αναλαμβάνοντας οι ίδιοι την ευθύνη.
Το Σόναν βρισκόταν κοντά στη Γιοκοχάμα και τη Γιοκοσούκα, κι έτσι ήταν ιδανικό μέρος για την εύκολη και ανεμπόδιστη καθέλκυση σκαφών κάθε είδους. Υπήρχαν πολλοί και διαφορετικοί τύποι σκαφών, όπως πλοία σε μικρογραφία, σανίδες του σερφ με διατάξεις προώθησης και υποβρύχια πτερύγια κ.λπ.
Εκείνη την εποχή, η θαλάσσια αναψυχή θεωρούνταν κάτι που δεν μπορούσαν να απολαύσουν όλοι – και τα σχετικά προϊόντα απευθύνονταν σε λίγους και εκλεκτούς. Θυμάμαι πως αναλογιζόμουν ποιες δυνατότητες υπήρχαν για να γίνει αυτή η απολαυστική εμπειρία πιο προσιτή σε περισσότερους ανθρώπους. Ωστόσο, μόλις τότε είχα έρθει στην εταιρεία και δεν είχα καμία δικαιοδοσία σε τεχνικό επίπεδο. Ακόμα κι έτσι όμως, ένιωθα ότι κάποια μέρα θα ήθελα να κατασκευάσω ένα σκάφος αυτού του τύπου. Πίστευα ότι αυτή ήταν η ευκαιρία να δημιουργήσω ένα «WaveRunner».

Ανάπτυξη σε δύσκολους καιρούς – και αποτυχία στην Αμερική

Στη συνέχεια, η ανάπτυξη μικρών σκαφών έγινε πολύ δημοφιλής στο εξωτερικό, όμως μόνο λίγες εταιρείες κατασκεύαζαν σε βιομηχανική κλίμακα θαλάσσια οχήματα – και, το 1979, ένας περιορισμένος αριθμός τέτοιων μοντέλων έφθασε και στην Ιαπωνία. Όμως πλέον απαιτούνταν άδεια και πιστοποίηση ακόμα και για τα μικρά θαλάσσια σκάφη, και έπρεπε να νομοθετηθούν τα ανάλογα τεχνικά πρότυπα. Έτσι το τότε Υπουργείο Μεταφορών (και νυν Υπουργείο Γαιών, Υποδομών, Μεταφορών και Τουρισμού) ζήτησε τη συνεργασία του Συνδέσμου Ιαπωνικής Ναυτιλιακής Βιομηχανίας.

Εκείνη την εποχή ήμουν μέλος της τεχνικής επιτροπής του Συνδέσμου Ιαπωνικής Ναυτιλιακής Βιομηχανίας και είχα κάποια σχετική εμπειρία και γνώσεις. Έτσι, μου ζητήθηκε να πραγματοποιήσω έρευνες στη μαρίνα της εταιρείας στο Σόναν και να εκτελέσω επανειλημμένες δοκιμές επιβεβαίωσης του επιπέδου ασφαλείας των σκαφών αυτών. Ως αποτέλεσμα, το επόμενο έτος (1980) κυκλοφορήσαμε τα «Ειδικά πρότυπα μηχανοκίνητων θαλασσίων ποδηλάτων, ώστε να δημιουργηθεί το απαιτούμενο νομικό πλαίσιο που θα επέτρεπε στο κοινό να απολαύσει με ασφάλεια την αναψυχή στη θάλασσα.

Ωστόσο, όσον αφορά την ανάπτυξη ατομικών σκαφών από την εταιρεία, η τότε αντίληψη ήταν ότι «η Yamaha κατασκευάζει μόνο βενζινακάτους». Κι έτσι, ενώ είχα βοηθήσει να ετοιμαστούν τα σχέδια για τις νομικές προδιαγραφές, δεν μου δόθηκε η άδεια να τα αναπτύξω και στην πράξη.

Τότε, γύρω στο 1983, η εταιρεία συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να αναπτυχθεί περαιτέρω εστιάζοντας μόνο στα βασικά της προϊόντα. Έτσι προέκυψε η ευκαιρία να αναπτύξουμε στην εταιρεία νέα προϊόντα, με πιο ανταγωνιστικά χαρακτηριστικά. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήμουν υπεύθυνος πειραματικών ερευνών και κατάφερα να ολοκληρώσω τα υπάρχοντα καθήκοντα του τμήματος με το 80% του δυναμικού μας, απελευθερώνοντας το 20% για να μπορέσουμε να αναπτύξουμε το προσωπικό σκάφος ως νέο προϊόν.
Εφαρμόζοντας ξανά και ξανά τη μέθοδο δοκιμής και σφάλματος, ολοκληρώσαμε το πρωτότυπο αυτού που ονομάσαμε «Power-Ski». Περίπου την ίδια εποχή λάβαμε από την YMUS (YAMAHA MOTOR CORPORATION, U.S.A.), μια από τις εταιρείες του διεθνούς ομίλου Yamaha Motor, ένα αίτημα για να τους γίνει μια παρουσίαση του προϊόντος – ένα αίτημα που προερχόταν από έναν φίλο και ανώτερο με τον οποίο είχα συνεργαστεί κατά τη θητεία μου στο Σόναν και ο οποίος τώρα εργαζόταν στην YMUS.

Τον Σεπτέμβριο του 1984, την εποχή που τα μοντέλα άλλων εταιριών χρησιμοποιούσαν αντλίες 15 ίππων, η Yamaha προσάρμοσε το σκάφος για την αγορά των ΗΠΑ, τροποποιώντας τον κινητήρα ώστε να αποδίδει 25 ίππους. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ήταν πολύ λιγότερο επιτυχημένα από ό,τι αναμενόταν. Το «Power-ski» –ένα μικρό, ελαφρύ μοντέλο με μικρό κινητήρα– δεν ήταν κατάλληλο για τους Αμερικανούς αναβάτες, που συνήθως ξεπερνούσαν τα 100 κιλά! Οι 25 ίπποι της αντλίας δεν παρείχαν αρκετή ισχύ, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι υποψήφιοι αναβάτες να εγκαταλείπουν την προσπάθεια ακόμη και να ανέβουν στο όχημα, πόσο μάλλον να το χρησιμοποιήσουν. Στις συναντήσεις μετά τις δοκιμές δυσκολευτήκαμε πραγματικά να διατηρήσουμε τις καλές μας σχέσεις με τους Αμερικανούς και να βρούμε θετικά σημεία προς συζήτηση!

Το «Power-ski» ήταν ένα ελαφρύ σκάφος 65 κιλών. Μιλώντας με τους ντόπιους, η γενική αίσθηση ήταν ότι το σκάφος δεν χρειαζόταν να είναι τόσο ελαφρύ που να μεταφέρεται στα χέρια. Θα μπορούσε να μεταφέρεται σε ρυμουλκούμενο τρέιλερ, συνεπώς δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν ζύγιζε γύρω στα 130 κιλά. Επιπλέον, θυμήθηκα τις σκέψεις που έκανα στο Σόναν και ένιωθα σίγουρος ότι μπορούσα να ικανοποιήσω τις απαιτήσεις των Αμερικανών για μηχανές που θα προσέφεραν «διασκέδαση για έναν ή δύο αναβάτες».

Έτσι, τον Φεβρουάριο του 1985, και με την υποστήριξη της YMUS, ξεκίνησε το εσωτερικό έργο MMV (Mini Marine Vehicle, Μίνι Θαλάσσιο Όχημα) και η ανάπτυξη μοντέλων για έναν και για δύο αναβάτες, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της YMUS.

«Πρέπει να τα καταφέρουμε μόνο με 30 ίππους!»
Σε αυτήν τη φάση, η ανάπτυξη έπρεπε να επικεντρωθεί στην ταυτόχρονη παραγωγή των κινητήρων και των σχετικών διατάξεων υδροπροώθησης. Έτσι ήρθαμε σε διαπραγματεύσεις με τον κατασκευαστή κινητήρων Sanshin Industries, που εκείνη την εποχή ειδικευόταν στην ανάπτυξη εξωλέμβιων μηχανών θαλάσσης.
Πιστεύαμε ότι, αν εξασφαλίζαμε ισχύ 50 ίππων, θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα πολύ ευχάριστο σκάφος θαλάσσης. Ωστόσο, καμία από τις μηχανές θαλάσσης μεταξύ των οποίων θα επιλέγαμε τον βασικό κινητήρα δεν ξεπερνούσε τους 30 ίππους. Έτσι, ξεκινήσαμε την ανάπτυξη του κινητήρα έχοντας κατά νου ότι «πρέπει να τα καταφέρουμε μόνο με 30 ίππους».

WR_30thAnniversary_2Καθώς μπορούσαμε να έχουμε ισχύ μόνο 30 ίππων, μια από τις επιλογές που επινοήσαμε ήταν η ενσωμάτωση ενός συνδυασμού διπλών αναβαθμίδων στη γάστρα σχήματος ρηχού V. Για να επιτύχουμε μεγαλύτερη ταχύτητα με λιγότερη ισχύ, χρησιμοποιήσαμε διπλές αναβαθμίδες βέλτιστου πλάτους στην εσωτερική πλευρά, προκειμένου το σκάφος να γλιστρά μέσα στο νερό. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργήσαμε μια γάστρα που θα παρείχε στατική σταθερότητα (μέσω της τοποθέτησης αναβαθμίδων στην εξωτερική πλευρά), αλλά ταυτόχρονα και τη συναρπαστική αίσθηση των πλήρως ελεγχόμενων στροφών υψηλής ταχύτητας, όταν το κέντρο βάρους μετακινούνταν προς τα εμπρός, καθώς και κλειστές στροφές, όταν ο χρήστης έγερνε τη γάστρα προς τη μία πλευρά.

Έπειτα από αυτήν τη φάση, πραγματοποιήθηκαν επανειλημμένες προσαρμογές της συμπεριφοράς πλεύσης –σχεδόν σε καθημερινή βάση– με τελικό αποτέλεσμα μια πρωτοφανή αίσθηση ελέγχου και ευελιξίας που γοήτευσε αμέσως το κοινό σε όλο τον κόσμο.

Ύψωναν όλοι τον αντίχειρα και έλεγαν «Εξαιρετικό»
Τον Ιούλιο του 1985 κάναμε μια παρουσίαση στην YMUS. Γνωρίζαμε ότι ήταν αδύνατο να αποτύχει. Οι δοκιμαστές ήταν έμπειροι οδηγοί μοτοσικλετών και οχημάτων χιονιού, που είχαν παρευρεθεί και στις πρώτες δοκιμαστικές διαδρομές. Αυτήν τη φορά, οι αναβάτες που δοκίμασαν τα διθέσια μοντέλα δεν ήθελαν να κατέβουν – κι όταν τελικά κατέβαιναν, ύψωναν όλοι τον αντίχειρα και έλεγαν «Εξαιρετικό!». Όλοι ήταν πραγματικά ενθουσιασμένοι και σχημάτιζαν ουρές για μια δοκιμαστική διαδρομή με τα προϊόντα.
Σχεδόν δεν υπήρχε χρόνος για κανένα άλλο είδος σχολίων, τόσο σπουδαία ήταν η ανταπόκριση. Ωστόσο, αυτό που θυμάμαι πιο καθαρά είναι ότι ένας οδηγός μοτοσικλετών, από τον οποίο είχαμε λάβει πολύ κακές κριτικές στην πρώτη μας δοκιμή στην YMUS –και είχε πει ότι το προϊόν που σχεδιάσαμε ήταν αδύνατον να κατασκευαστεί με την τεχνολογία της εταιρείας–, αυτήν τη φορά είπε τα καλύτερα λόγια: «Είναι αυτό που πάντα ήθελα – είναι το ιδανικό σκάφος.»

WR_30thAnniversary_3
Μετά την παρουσίαση αυτή, το διθέσιο μοντέλο μπήκε σε δοκιμαστική παραγωγή και επιλέχθηκε το όνομα «WaveRunner».

Την ίδια εποχή παρουσιάσαμε στην YMUS και το πρωτότυπο σκάφος «WaveJammer», με το ίδιο κύτος σχήματος βάρκας που είχε και το διθέσιο μοντέλο, αλλά σχεδιασμένο για έναν αναβάτη.
Από αυτό το σημείο και έπειτα, προκειμένου να βελτιωθεί η εμπορευσιμότητα και η αξιοπιστία του προϊόντος, συντονίσαμε τις προσπάθειές μας με τα υπόλοιπα τμήματα, που ήταν υπεύθυνα για τον σχεδιασμό, τις δοκιμές, τη διασφάλιση ποιότητας, το σέρβις – και σχεδόν κάθε ημέρα το πρόγραμμα ήταν γεμάτο με συνεχείς δοκιμαστικές διαδρομές και επιθεωρήσεις.

Έπειτα από μεγάλες προσπάθειες ολόκληρης της εταιρείας, τον Οκτώβριο του 1986 ξεκίνησε η παραγωγή του διθέσιου μοντέλου του WaveRunner 500 (Marine Jet 500T) και τον Φεβρουάριο του 1987 ήρθε και η σειρά του WaveJammer 500 (Marine Jet 500S).
Μετά την κυκλοφορία τους, υπήρξε έντονη ζήτηση σε πολλές χώρες και, από τη μια στιγμή στην άλλη, τα σκάφη αυτά έγιναν δημοφιλή στις παραλίες όλου του κόσμου.

Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι μόνο η Yamaha θα μπορούσε να κατασκευάσει αυτά τα σκάφη. Είναι μια εταιρεία που συνδυάζει με μοναδικό τρόπο την πολυετή εμπειρία στην κατασκευή μικρών κινητήρων για μοτοσυκλέτες και εξωλέμβιες μηχανές θαλάσσης και την εξίσου βαθιά γνώση και τεχνογνωσία στον σχεδιασμό και την κατασκευή σκαφών. Από τότε, η Yamaha εξελίσσει και τελειοποιεί συνεχώς τις τεχνολογίες της, προκειμένου να επιτύχει αρμονία μεταξύ των όσων θέλουν οι πελάτες από ένα σύγχρονο θαλάσσιο σκάφος και του σεβασμού στις τοπικές κοινωνίες και το περιβάλλον.

Ποιες είναι οι προσδοκίες μας από την επόμενη γενιά μηχανικών;
Αυτά τα 30 χρόνια από τότε που ξεκίνησα να συμμετέχω στην ανάπτυξη του σκάφους πέρασαν σαν άνεμος, και αυτό που με στενοχωρεί είναι ότι η βασική έννοια του προσωπικού σκάφους θαλάσσης δεν έχει αλλάξει καθόλου από τότε.

Αυτό που εύχομαι είναι η Yamaha να διατηρήσει το παραδοσιακό «Πνεύμα πρόκλησης» που τη χαρακτηρίζει, εξετάζοντας ξανά τον σχεδιασμό που χρησιμοποιήθηκε ως τώρα και προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα εντελώς νέο και απολαυστικό σκάφος, που θα ενθουσιάσει το κοινό ακόμα περισσότερο… Αυτή είναι η μεγάλη μου προσδοκία!

Neil Kobayashi

Για το 2016 η Yamaha ανακοίνωσε με περηφάνια, για μια ακόμη φορά, την κυκλοφορία νέων μοντέλων με υψηλότερη απόδοση –και μεγαλύτερη αξία– από ποτέ.

Επισκεφτείτε τον ιστότοπο Yamaha-motor.eu για να ανακαλύψετε περισσότερα για την πιο πρόσφατη σειρά σκαφών WaveRunner και τα Επετειακά Χρώματα του 1986 που διατίθενται για τα μοντέλα FZR SVHO και VX.